« 21.11.2008 »
Nieuws uit Kessel. |
|
| Beste Lezers,Weerom kregen wij een schrijven van een "modale Kesselnaar".Zie onder wat hij wist te vertellen.Beste Jan,
Ik begrijp niet dat sommige mensen zich zo druk
maken over de verkeersveiligheid in Kesseldorp.
Terwijl, want het gaat toch over fietsers dacht ik,
een goed en veilig fietspad op nog geen honderd meter van het centrum
ligt.
Het bedo... |
|
| Lees meer |
|
|
|
Provincieraad
Subsidie aan de vzw Mens en Beweging - Sportpromotie Provincie Antwerpen.
30.01.2007 •
30.01.2007 -
Tussenkomst bij de begrotingsbesprekingen (30/01/07) Jan Zander – Vlaams Belang.
Mijnheer de Gouverneur, mijnheer de voorzitter, collega’s.
1991 … het voor sommigen gezegende, en het door anderen verdoemde jaar van de éérste zwarte zondag, het jaar ook dat ik voor het eerst kennis maakte met de provinciale vzw Mens en Beweging.
Als afgevaardigde van mijn partij kwam ik terecht in de Raad van Bestuur van deze - toen voor mij althans - nog totaal onbekende vzw.
De eerste indruk die ik er opdeed was positief.
Er heerste een sfeer van gezelligheid en hartverwarmende sportieve verbondenheid.
De Raad van Bestuur werd in die tijd grotendeels gedragen door een aantal zeer begeesterde sportminnende persoonlijkheden komende vanuit diverse sportgeledingen.
Van enige zitpenning of andere geldelijke vergoeding was er nog geen sprake. Alles gebeurde op vrijwillige basis met een hart voor de sport. Zelfs de na afloop van de vergadering gedronken pint werd uit eigen zak betaald. Over politiek werd zelden een woord gerept, zelfs niet aan “den toog”. Het enige wat van belang was, was het ondersteunen en bevorderen van de algemene sportbeoefening binnen onze gouw.
De meeste vaste medewerkers van de vzw werden destijds aangeworven onder één of ander nepstatuut. Toch belette dit niet dat zij zich met hart en ziel wisten in te zetten voor de taken die hen werden toebedeeld.
Dankzij zijn luisterbereidheid, een oprechte bekommernis en heel veel doorzettingsvermogen, gaf toenmalig voorzitter, bestendig afgevaardigde Charles De Weze, terzake de eerste goede voorzet en kregen nadien – onder het beleid van de heer Masson - de meeste vaste medewerkers ook daadwerkelijk een beter statuut toegemeten.
Dit leidde op termijn dan ook tot een meer professioneel gestructureerde aanpak.
De hartelijkheid, de warmte, de ongebreidelde inzet en de volle overtuiging voor de sport bleef echter ongeschonden bewaard.
Na enig aandringen - onder andere mijnentwege - werden ondertussen ook de gehandicapte sporters als volwaardige sporters behandeld.
Voortaan konden ze - ondermeer inzake subsidies - ook terecht bij de Sportdienst en moesten ze niet langer meer op bedeltocht naar de dienst Welzijn.
De provinciale Sportdienst besteedt trouwens inzake sportpromotie ook een bijzondere aandacht aan aangepast sporten voor personen met een handicap.
Vanuit CASPA ( Coördinatiecel Aangepast Sporten Provincie Antwerpen ) wordt er immers naar gestreefd een zo breed mogelijke waaier van doelgroepen te bereiken.
Ook het “Sportfonds Camille Paulus” - waar wij bij de oprichting, begin 2005, onze kritische bedenkingen niet onder stoelen of banken staken - werd intussen op een gunstige manier geher-oriënteerd.
Waar tijdens het eerste werkingsjaar enkel de jeugdwerking van de Antwerpse eerste klasse voetbalclubs werd ondersteund geeft het Jeugdsportfonds nu toelagen aan alle bovenlokale jeugdsportprojecten en gehandicaptensportprojecten in de provincie Antwerpen.
Dat het aandeel gehandicaptensport in het kader van het jeugdsportfonds in 2006 eerder beperkt was in de totaliteit van de uitkeringen vinden wij spijtig.
Wij beseffen echter wel dat dit zeker niet ligt aan de beoordeling die door het jeugdsportfonds werd gedaan maar dat het grotendeels te wijten was aan het beperkt aantal ingediende gehandicaptensportprojecten.
Ons voorstel in dan ook om dit reglement beter bekend te maken naar de sector toe.
De vele persoonlijke inspanningen van zowel de heer Gouverneur, van oud bestendig afgevaardigde Corry Masson als die van de heer Tom Van Loock, directeur van de Sportdienst, samen met al zijn naaste medewerkers, hebben er toe bijgedragen dat er in deze een vernieuwende wind is gaan waaien.
Onder meer dankzij hun inzet wordt er nu samengewerkt met enkele grote Antwerpse bedrijven en wordt de pot met subsidies zo groot mogelijk gemaakt.
Ook de aanvulling van het subsidiereglement met de “Panathlon verklaring over Ethiek in de jeugdsport” - waarin centraal staat dat “elke jongere het recht heeft om kampioen te worden, maar evenzeer het recht om geen kampioen te worden. “ - vinden wij een goede zaak.
Tot zover de bloemen …
De oudgedienden die mij kennen zitten zich waarschijnlijk reeds een tijdje af te vragen waar de potten blijven.
Ik wil ze niet langer op hun honger laten.
Dat er tegenover 15 jaar geleden vele zaken in gunstige zin zijn veranderd en dat er vele goede dingen zijn verwezenlijkt heb ik dus reeds zeer verbloemd weergegeven.
De pijnpunten die nog duidelijk voor verbetering vatbaar zijn wil ik echter niet wegmoffelen.
Ik zal ze dan ook pot voor pot op de vensterbank plaatsen.
Bij het aanbieden van de eerste pot wil ik nogmaals zeggen dat ik mij al jaren erger aan het taalgebruik in bepaalde geschriften en uitgaven van de Sportdienst.
(Niet dat andere provinciale diensten hierin beter zouden scoren, maar daar hebben we het nu niet over.)
Ik ben er mij van bewust dat de taal van een volk leeft en dat bepaalde vreemde leenwoorden soms geleidelijk aan ingeburgerd geraken. Ik heb hier geen probleem mee, zolang ieder van ons maar weet waarover gesproken wordt.
Ook originele citaten in de oorspronkelijke taal kunnen wat mij betreft indien er een vertaling volgt. Zoals de meeste sprekers hier trouwens doen.
Maar waarvoor ik geen begrip kan opbrengen is dat onze eigen taal de laatste decennia soms al te veel geweld wordt aangedaan.
Al te makkelijk worden vele Angelsaksische termen klakkeloos overgenomen.
Als voorbeeld verwijs ik hier naar de vele gebruikte volksvreemde termen die onder andere nog steeds terug te vinden zijn bij de Sport-uitleendienst.
Ziehier een korte opsomming (ik verontschuldig mij reeds bij voorbaat voor mijn meer dan waarschijnlijk slechte uitspraak van deze woorden) : ball-bouncer, inlineskate streethockey, kickboards, new games, nordic walking, rope skipping, soccerpal, tchoukbalframe, enzovoort.
Ik verwed er mijn slecht karakter op dat de overgrote meerderheid van deze raad - bij een eventueel schriftelijk afgenomen proef - geen 50% van deze Angelsaksische termen kan omschrijven in onze eigen Nederlandse taal.
Guido Gezelle was er zich reeds méér dan 100 jaar geleden van bewust toen hij in een kleengedichtje het volgende verwoordde:
De Vlaamsche tale is wonderzoet,
Voor die heur geen geweld en doet,
Maar rusten laat in ’t herte, alwaar
Ze onmondig leefde en sliep te gaar,
Totdat ze, eens wakker, vrij en vrank,
Te monde uitgaat heur vrijen gank.
Hoog tijd dus dat ook wij eindelijk eens een beetje gaan nadenken over de taalverbastering die hier tenlande reeds jaren heerst.
Het kan toch niet zo moeilijk zijn om al die dingen van een Nederlandstalige naam te voorzien. Dit kan enkel maar verduidelijkend werken naar de gebruikers toe. De Engelse term mag voor mijn part desnoods tussen haakjes vermeld worden achter de Nederlandse benaming.
Ook het zomaar onnadenkend overnemen van de onduidelijke en erg dubbelzinnige afkorting G-Sport inzake promotie voor de Gehandicapten Sport, stootte mij meermaals tegen de borst.
Ik stak dit tijdens de Raad van Bestuur trouwens nooit weg.
Het is niet omdat één of ander “spiritueel” warhoofd dit - in een duidelijke vlaag van onvolwassenheid - grappig vond deze dubbelzinnigheid de wereld in te sturen, dat ook wij deze ministerieel geïnspireerde onzin zo maar moeten overnemen.
Mijn tweede pot bevat de ontgoocheling dat de provinciale sport- en recreatiedomeinen nog steeds niet onder één sportdak zijn gebracht. En dit ondanks de tijdens vorige legislatuur gedane belofte om alle provinciale sportinfrastructuur aan één en dezelfde verantwoordelijke toe te wijzen.
Blijkbaar is het voor sommigen nog steeds zeer moeilijk om afstand te doen van bepaalde wingewesten ...
Met de derde en laatste pot zou ik willen vragen er in de toekomst te willen voor zorgen dat de in de begroting ingeschreven noodzakelijke sportinfrastructuurwerken ook daadwerkelijk worden uitgevoerd en niet – zoals te véél gebeurde in het verleden – op de lange baan worden geschoven.
Wij zijn er van overtuigd dat de nieuwe verantwoordelijke bestendig afgevaardigde gehoor zal geven aan onze opmerkingen en dat hij er met dezelfde geestdrift en bezieldheid zal tegenaan gaan als zijn twee voorgangers.
Ook wij zullen verder positief en opbouwend blijven meewerken, over alle partijgrenzen heen, hopende dat ook in onze gouw sport de mensen dichter bij elkaar moge brengen.
Ik dank u.
Jan Zander
Provincieraadslid
|
|
Actualiteit
