|
De grote dagen van de partij zijn voorbij...
Een column door Gerolf Annemans
18.04.2008 •
Met de melding dat zulks het geval lijkt, eindigt Luc Van der Kelen vandaag zijn editoriaal over het Vlaams Belang.
Eerlijk gezegd: ik hèb het voor Van der Kelen. Hij is een van de erg weinige (een stuk of vijf-zes) Vlaamse journalisten die onafhankelijk genoeg zijn om min of meer hun eigen goesting te doen en dus ook te schrijven, en dàt alleen al is zo uitzonderlijk dat het altijd tot verrassingen kan leiden. En verrassingen zijn altijd leuk. Zelfs onaangename verrassingen blijven verrassingen en een mens leeft nu eenmaal liever met af en toe een verrassing dan zonder. Van der Kelen is niet saai. Laat dat duidelijk zijn.
Vandaag geen verrassing echter. Van der Kelen sluit zich vandaag aan bij een fenomeen dat op enkele weken tijd in de media zeer veel opgeld heeft gemaakt, namelijk de creatie van de mythe dat de Vlaamse oppositie bestaat uit ofwel de SP.a ofwel Lijst Dedecker. Het Vlaams Belang speelt niet meer mee.
De laatste weken (sinds het aantreden van Leterme) zijn de media die toon gaan zetten, meestal heimelijk en ongeschreven. Genre “de oppositie SP.a en LDD…blablabla”. Dankzij Luc Van der Kelen nu –en daaraan zie je, de man is echt verrassend– is het ook officieel en openlijk: het Vlaams Belang, vergeet dat maar.
De feiten ondersteunen niet de stelling dat alleen LDD en SP.a uit hun bed komen en dat het Vlaams Belang ligt te slapen. Om te beginnen is er een lawine van bewijzen dat het Vlaams Belang in bijna alle items de laatste maanden de spits afbeet en vervolgens ook nog eens de spurt aantrok als het ging om oppositie voeren. (Een toptien van dossiers) . Bovendien is de notie dat de SP.a de prominente en respectabele toonzetter is onwaar. Dat geeft Van der Kelen –je ziet, hij is echt wel verrassend- ook toe. Hij schrijft min of meer dat Peter van Velthoven eergisteren maar wat uit zijn nek zat te kletsen over de consultancyopdrachten van Leterme (Wie zal trouwens eens de consultancy opdrachten van minister Van Velthoven uitpluizen ?). Wel juist is dat de SP.a blijkbaar geen last heeft van een slecht geweten of van een opspelend schaamtegevoel over zoveel hypocrisie. Met één been in de meerderheid en met het andere in de oppositie. Met één been in het verleden van de maatregelen die ze zelf goedkeurden, met het andere in de oppositie. Met één been in een Vlaanderen dat twintig jaar gedomineerd is door de socialisten, met het andere in de oppositie. Met één been aanhangwagen van de PS met het andere in de oppositie. Met één been Belgisch, met het andere (een beetje) Vlaams. Geloofwaardigheid: nul. En toch: de pers speelt het spel relatief kritiekloos mee.
Mijn stelling is dat sommige toevalligheden niet toevallig zijn. Zolang er geen definitieve regering was, hadden heel wat analisten geen probleem met het erkennen dat het Vlaams Belang de koploper was. (Bijvoorbeeld : Bart Brinckman in De Standaard 23 februari) . Maar sinds de kogel door de formatiekerk van de CD&V is, lijkt er een soort ordewoord te zijn uitgegaan.
Ik kan de tegenstander wel begrijpen. In tijden van ongeloofwaardigheid moet er verduiveld goed opgepast worden met media-passages van het Vlaams Belang. Het moet er erg goed ingestampt worden: ofwel SP.a ofwel LDD. Vlaams Belang speelt niet meer mee…
In de komende maanden zal echter de droeve waarheid steeds meer aan het licht komen. Het CD&V/N-VA-kartel waarvan werd gehoopt dat die het verschil zou maken met de methodes en de beloften van paars is in deze regering vleugellam. Nadat door de Vlamingen in 1999 eerst met de CVP, nadien in 2007 met zowel de VLD als de SP.a werd afgerekend, zal -misschien zelfs reeds in 2009– met de CD&V moeten afgerekend worden. Het alternatief was altijd voor een groeiend stuk het Vlaams Belang. Dat zal nu niet anders zijn.
Ook vlak na 1999 maakten wij een mediaboycot mee, die tot diep in het jaar 2004 is blijven duren. Het was de periode van de paarse état de grâce. Ook toen werd omzichtig (lees: nauwelijks of niet) omgesprongen met reacties van het Vlaams Belang op de gebeurtenissen. Maar ook toen drong de waarheid door tot bij de publieke opinie.
Niets is in het verleden zo hol, zo weinig waarheidsgetrouw en zo futiel gebleken als de stapel berichten die sinds nu al meer dan 15 jaar verkondigen dat het Vlaams Belang over zijn hoogtepunt heen zou zijn geweest…
|
|
Actualiteit
